زندگى مادى شصت يا هفتاد ساله ما كه محتاج به آب و هوا وتنفس و قوانين فيزيكى ( است ) نسبت به بدن ما است ولى زندگانى ابدى ما ( كه انسان براى فنا خلق نشده بلكه انسان از ابتدا ، حادث ، ولى در بقاء ، ابدى و به ابديت متصل است ، چه در بهشت باشد و چه در دوزخ ، مخلد است و براى اين زندگانى لايتناهى كه در برزخ و در قيامت است ) ، دين يك امر سرنوشت ساز است و هيچگاه در روى كره زمين زندگانى انسان بدون دين نبوده است و اولين فرد انسانى كه به دنيا آمده ابوالبشر و پدر انسانهاى فعلى است و طبق بعضى از روايات ، مانند حضرت آدم ابوالبشر ( ع ) يك ميليون ابوالبشر ديگر نيز قبلا آمده اند و در روى كره زمين زندگانى كرده اند و احتمالًا عمر كره زمين به چند ميليارد سال مى رسد در حالى كه شايد عمرآدم ابوالبشرفعلى به ده هزار سال نرسد . اگر مباحث جيالوجى را مد نظر بگيريم ( با در نظرداشت احاديثى كه آدم هاى مختلف و يا ابوالبشرها به هر نامى كه بوده مهم نيست در كره زمين آمده اند وزندگانى نموده و بعد رفته اند ) مى فهميم تعداد آدم ها با عمر آدم هايى كه از تاريخ فسيلهاى انسانها در اماكن مختلف به دست آمده ، مطابقت مىكند . فردا وقتى كه نور خورشيد از بين برود و حرارت آن نابود گردد و قيامت برپا شود باز هم خلقت ادامه دارد ، براى خدا هيچ مشكلى وجود ندارد . او نه اول دارد و نه آخر ، البته اينكه گفتم فردا ، ممكن است چند ميليون سال باشد و براى ما چند ميليون سال بسيار زياد